نقطه صفرم

4 سال و 11 ماه پیش

اساسا دنیای برنامه نویسی دنیای خسته کننده و یکنواختی است که البته جذابیت های خاص خودش را دارد. طبیعی است که انسان ها وقتی به موفقیت می رسند ، خوشحال می شوند. خواه این موفقیت در مسائل سرنوشت ساز زندگیشان باشد و خواه مسائل کوچک و جزیی روزمره . انسان ها موجودات عجولی هستند. کم و بیش فاقد آینده نگری. وقتی مشغول به انجام کاری می شوند ، دوست دارند که نتیجه زحماتشان را زودتر ببینند و اگر در حین انجام کار روزنه هایی از موفقیت را ببینند ، انرژیشان دوچندان می شود و با روحیه ای قوی تر کار را دنبال می کنند ، اما برعکس اگر شاهد موفقیت های مقطعی در انجام کارشان نباشند ، خیلی زود مایوس شده و در بسیاری موارد با ادامه کار خداحافظی می کنند.

همان طور که گفتم دنیای برنامه نویسی خسته کننده و یکنواخت است ولی در نوع خود بسیار جذاب . برنامه نویسی خسته کننده است چون شما رو به یک کامپیوتر شخصی محدود می کند. اگر شما یک برنامه نویس باشید ، باید ساعت ها و روزها و بعضا ماه ها جهت انجام یک پروژه نگاهتان خیره به صفحه نمایش لپ تاپتان باشد و انگشتانتان ناگزیر است همراه آن مدام بر روی صفحه کلیدتان حرکت کند. خوب اگر این کار جذابیت نداشته باشد ، بدون شک غیرقابل تحمل خواهد بود . قبول ندارید؟ پس باید با خانواده یک برنامه نویس در این باره صحب کنید ! معمولا آن ها که فقط بعضی اوقات نظاره گر این صحنه هستند صبرشان به سر می آید چه برسد به خود برنامه نویس!

اما برنامه نویسی جذابیت ویژه ای دارد که این لحظات کسل کننده تکراری را جبران می کند. برنامه نویسی موفقیت های لحظه ای را به صورت ویژه ای برای شما فراهم می کند. یک برنامه نویس بارها و بارها دچار لحظات بحرانی می شود و در برنامه خود با خطا ( اصطلاحا bug ) مواجه می شود. معمولا در این مقاطع زمانی برای رفع این خطا ( debug ) انرژی زیادی از برنامه نویس گرفته می شود ، اگر این مرحله طولانی تر شود اعصاب او به شدت تحلیل می رود و ناامیدی وجود او را فرا می گیرد ، اما ناگهان ... بله نهایتا باگ برنامه دیباگ می شود و در این لحظه است که برنامه نویس حیات تازه می یابد . گویی دوباره متولد می شود! اگر شما برنامه نویس نیستید ، فرض کنید که هر باگ غول آخر یک بازی کامپیوتری است. حتما لذت شکست دادن غول آخر رو چشیده اید...

 

به شخصه علاقه مند بودم در کنار فعالیت های برنامه نویسی ام ، با سایر اعضای این دنیای عجیب ارتباط داشته باشم. ارتباطی که به تعامل بهتر و موثرتر اعضای این جامعه می انجامد و می تواند نقش بسزایی در پیشرفت کاری هر یک از ما ایفا کند. این شد که تصمیم گرفتم صفحه شخصی خودم یعنی علی وب را راه اندازی کنم. سعی دارم در علی وب درباره بعضی از نمونه کارهام توضیح بدم و بنویسم. اما یکی از برنامه هایی که برای صفحه شخصی ام دارم این است که اطلاعاتی که در حوزه برنامه نویسی وب ، طراحی وب ، تجارت الکترونیک و به طور کلی توسعه وب دارم را در قسمت مقالات و البته با قلم خودم منتشر کنم. مطالب و اطلاعاتی که در سایر وبسایت ها و مقالات کمتر به چشم می خورند. چرا که متاسفانه فضای وب مملو از اطلاعاتی شده است که صرفا با اهداف تجاری منتشر می شوند و اکثرا کپی برداری شده ، غیردقیق و تاریخ مصرف گذشته هستند. فعلا نوشته هایم رو منحصر به حوزه وب می کنم و به مباحث مربوط به برنامه نویسی دسکتاپ و به سایر حوزه های غیرمرتبط با وب نمی پردازم. امیدوارم که شما هم در این جریان تبادل اطلاعات مشارکت کنید و با ارائه نقطه نظرات خودتان در بخش کامنت ها ، من و سایر بازدیدکنندگان را از نظرات ارزشمندتان و یا نکات تکمیلی ای که بیان می کنید ، بهره مند سازید.

 

بدرود ،

علی وب


علی وببرنامه نویسی وبطراحی وببرنامه نویسی سایتطراحی سایت

11 نظر